mei 2009
Vakantiedag
Het was druk op het werk. Er moest veel gedaan worden naast de normale werkzaamheden. En het moest liefst gisteren af. Dan is het fijn dat je een tuin hebt om je even af te kunnen reageren, na het werk, door gewoon de planten water te geven en de stress van de afgelopen week van je af te laten glijden. Het was vrijdagavond, de avond voor een mooi weekeind. Dat was toch wel een heerlijk gevoel om van zoŽn moment intens van te kunnen genieten.
Vandaag was het zaterdag en het voelde als een vakantiedag na zoŽn week. Ik was vroeg op weg. De hemel was strak blauw en de zon scheen fel. Ik zat in de trein en keek naar buiten. Ik passeerde het station waar ik normaal uitstapte voor mijn werk, maar ik bleef nu zitten. Het leek lang geleden dat ik daar uitstapte, maar dat heb ik gisteren nog gedaan. Ik had me blijkbaar al helemaal losgemaakt van mijn werk in een nacht tijd. En nu ging ik verder met een dagrugzakje naast me op de bank op weg naar het wandelgroepje van de Wandel-ABC. Ik had er zin in! Weg van de dagelijkse beslommeringen.
Ik was een half uur eerder in Amersfoort, waardoor ik op mij gemak nog wat rond kon kijken op en voor het station. En terwijl ik wat rondliep, kwam ik een andere wandelaarster van het groepje tegen. Iemand die in dezelfde trein gezeten had als ik. We zochten een strategisch plekje op om te zitten en zo konden we de andere wandelaars zien aankomen.
Bus 52 richting Utrecht was net weg, dan maar even een terrasje pikken tot de volgende bus er was. Die kwam een dik kwartier later al weer. Hij was tien minuten te vroeg. We stapten ruim op tijd in en reden al snel naar het beginpunt van deze wandeling. We hadden het eindpunt van de vorige keer goed onthouden. En wat toen het eindpunt was, was nu het beginpunt voor de wandeling van vandaag. We hadden al enkele trajecten van Trekvogelpad gelopen.
Het was nog steeds zonnig en alles om ons heen was nu groen. We liepen voornamelijk door bossen. We liepen te praten met zŽn vijven, wandelden ondertussen vrolijk verder...soms was het even stil...liepen we nu wel goed????....even pauzeren en gelijk in het wandelgidsje kijken. Ja, we zaten weer op het juiste pad. De ene praatte en de ander liep te denken of rond te kijken. Dit was een prachtige dag en alles wat moest leek zo ver weg.
Allerlei gedachten gingen door mijn hoofd terwijl ik maar verder wandelde. Best lekker om zo samen door de natuur te trekken. Iedereen heeft zo zijn eigen verhaal bij zich. En dan de gedachte van het morgen vrij zijn. Dat geeft een vakantiegevoel, een gevoel van vrijheid en gezelligheid. Niets moeten, vrij van stress. Wat een dag! Dit was toch wel het ware vakantiegevoel voor mij. Het scheen toch wel te kunnen, zo maar een mooi weekeind in mei.
We liepen verder tot we in de omgeving van het terrein van de piramide van Austerlitz. Daar was ook een restaurant. We pakten vijf stoelen en gingen om een rond tafeltje zitten. We bestelden waar we trek in hadden en genoten ervan. Lekker even flink uitrusten. Na drie kwartier gingen we verder. Het tempo zakte weg net als deze dag. Toen ik weer thuis was, had ik de avond nog tegoed.
